Rower elektryczny może sprawić dziecku dużo frajdy. Jest też ciekawym sposobem na oderwanie dziecka od ekranu. Zanim jednak e-bike trafi do naszego garażu, dobrze jest znać przepisy prawa.

 

W przypadku dzieci na rowerach obowiązują ścisłe zasady. Nieznajomość prawa przez rodziców czy opiekunów może przysporzyć im wielu problemów.

Zgodnie z art. 2 pkt 47 ustawy Prawo o ruchu drogowym, rower/rower elektryczny to pojazd o szerokości nieprzekraczającej 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem; rower może być wyposażony w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h.

Jeżeli więc rower elektryczny ma moc powyżej 250 W, rozpędza się powyżej 25km/h lub umożliwia jazdę bez pedałowania – funkcjonariusze mogą zakwalifikować go jako motorower. Warto zaznaczyć, że nie wszyscy zdają sobie sprawę, że rower elektryczny to w rzeczywistości czasem motorower.  

W świetle prawa, art. 2 ust. 46 ustawy Prawo o ruchu drogowym motorower to pojazd dwu- lub trójkołowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm3 lub w silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h.

Taki motorower wymaga rejestracji, tablicy rejestracyjnej, ubezpieczenia, a także prawa jazdy kategorii AM – od 14 roku życia. Zdarza się, że służby klasyfikują pojazd jako motorower. Najczęściej gdy opiekunowie kupią dziecku popularny zamiennik z np. Chin czy USA. Tamtejsze baterie mają inną moc.

Pamiętajmy, że dzieci poniżej 10 roku życia nie mogą samodzielnie poruszać się po drogach publicznych zarówno rowerem elektrycznym jak i zwykłym. Zgodnie z prawem traktowane są jako piesi i mogą jeździć rowerem po chodniku pod opieką pełnoletniego opiekuna.

Po ukończeniu 10 roku życia dziecko może samodzielnie poruszać się po drogach publicznych pod warunkiem posiadania karty rowerowej. Dokument ten uprawnia do kierowania rowerem, hulajnogą elektryczną i UTO. Z tego obowiązku zwalnia posiadanie odpowiedniego prawa jazdy: AM – od 14 lat, A1, B1 lub T – od 16 lat, B – od 17 lat. Po ukończeniu 18 lat dokument ten przestaje być potrzebny.

Za jazdę rowerem (również elektrycznym), hulajnogą elektryczną, motorowerem bez wymaganych uprawnień ponosi się odpowiedzialność prawną. Samo dziecko nie ponosi odpowiedzialności, prawo przewiduje ją od 17 roku życia. Dzieci mogą odpowiadać przed sądem rodzinnym, który na podstawie ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich ma prawo zastosować wobec nich środki wychowawcze i poprawcze.

Postępowanie mandatowe może być zastosowane wobec rodziców na podstawie art. 96 Kodeksu wykroczeń.

Należy pamiętać, że zarówno dopuszczenie do prowadzenia pojazdu osoby nieposiadającej uprawnień – art. 96 § 1 pkt 2 kw, jak i pojazdu bez wymaganych dokumentów stwierdzających dopuszczenie do ruchu – art. 96 § 1 pkt 4 kw,  podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1000 zł. Kara może być nałożona w formie mandatu karnego na rodziców, jeżeli ich dziecko porusza się bez wymaganych uprawnień lub dokumentów.

Za jazdę młodych osób hulajnogą elektryczną bez karty rowerowej (wymagany wiek – 13 lat), prawa jazdy lub bez kasku również odpowiada rodzic/opiekun na podstawie tych samych przepisów.

A co jeśli dziecko powzięło pojazd bez wiedzy rodzica?

Wówczas trudno przypisać odpowiedzialność z art. 96 kw i sprawy są rozpatrywane przez sąd. W szczególnych przypadkach sprawę zakwalifikowania czynu jako wykroczenia polegającego na naruszeniu obowiązków rodzicielskich lub opiekuńczych z art. 105 kw, który stanowi:

§ 1. Kto przez rażące naruszenie obowiązków wynikających z władzy rodzicielskiej dopuszcza do popełnienia przez nieletniego czynu zabronionego przez ustawę jako przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe i wskazującego na demoralizację nieletniego, podlega karze grzywny albo karze nagany.

§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 popełnia osoba, pod której nadzór odpowiedzialny oddano nieletniego, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.

§ 3. W wypadkach określonych w § 1 i 2, jeżeli nieletni czynem swym wyrządził szkodę, można orzec nawiązkę do wysokości 1000 złotych.

Apelujemy do rodziców i opiekunów o rozsądek. Zwracajmy uwagę na to, jaki sprzęt kupujemy. Ważne, aby był on bezpieczny. Wyposażmy dzieci w wiedzę, jak bezpiecznie poruszać się po drodze, umiejętności jazdy pojazdem, a także przewidywania własnych konsekwencji.  Pamiętajmy, że „taka zabawka” może być niebezpieczna zarówno dla dziecka jak i innych uczestników ruchu drogowego.