Każdy z nas słyszał o szczególnej ostrożności, ale czy każdy stosuje się do niej przebywając na drodze? Przypominamy podstawowe zasady.

 

Zgodnie z prawem (art. 2 pkt 22 PRD) szczególna ostrożność to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu dla warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie.

Ustawodawca nakłada na wszystkich uczestników ruchu drogowego oraz inne osoby będące w pobliżu drogi obowiązek zachowania ostrożności albo szczególnej ostrożności, o czym stanowi poniższy przepis.

Art. 3. Prawo o ruchu drogowym

 

1. Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze lub w pobliżu drogi są obowiązani zachować ostrożność albo szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osoby znajdującej się w pobliżu drogi, jeżeli jej zachowanie mogłoby pociągnąć za sobą skutki, o których mowa w tym przepisie.
3. Jeżeli uczestnik ruchu lub inna osoba spowodowała jednak zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, jest obowiązana przedsięwziąć niezbędne środki w celu niezwłocznego usunięcia zagrożenia, a gdyby nie mogła tego uczynić, powinna o zagrożeniu uprzedzić innych uczestników ruchu.

 

W praktyce jednak występują sytuacje w których zachowanie ostrożności nie jest wystarczające. Wówczas niezbędna jest ostrożność wzmożona do maksymalnych granic (S. Soboń, „Kodeks drogowy. Komentarz z orzecznictwem”, Warszawa 2013, s. 62). Jej zachowanie wymagane jest w sytuacjach stwarzających większe zagrożenie na drodze. Oznacza to, że każdy uczestnik ruchu zobligowany jest zwracać uwagę na znaki drogowe (pionowe i poziome) oraz sygnalizację świetlną. Musi też obserwować innych uczestników ruchu drogowego. Co ważne, musi być gotowym do szybkiego reagowania. Taką sytuacją może być wbiegnięcie dziecka na jezdnię. Podobną ostrożność zachowujemy podczas:

 

• przechodzenia pieszego przez jezdnię lub torowisko,
• włączania się do ruchu,
• zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu,
• cofania,
• wyprzedzania,
• przecinania się kierunków ruchu,
• jazdy w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza,
• korzystania przez kierującego rowerem z drogi dla rowerów i pieszych oraz z chodnika lub drogi dla pieszych,
• niestosowania się do przepisów ruchu drogowego przez kierującego po­jazdem uprzywilejowanym,
• wykonywania określonych czynności na drodze,
• przejeżdżania obok pojazdu do nauki jazdy lub przeprowadzania egza­minu państwowego oznaczonego literą L i jazdy za nim,
• omijania pojazdu przewożącego zorganizowaną grupę dzieci lub mło­dzieży w wieku do 18 lat, w czasie ich wsiadania lub wysiadania z po­jazdu,
• przejeżdżania obok autobusu szkolnego,
• omijania pojazdu przewożącego osobę niepełnosprawną w trakcie wsia­dania lub wysiadania,
• poruszania się pojazdem nienormatywnym.

 

Warto pamiętać, że kierujący zobowiązany jest również do zachowania szczególnej ostrożności po minięciu znaków ostrzegawczych od A1 do A34. Dotyczy to także kierującego wykonującego prace na drodze  np. porządkowe czy remontowe.

Do zachowania szczególnej ostrożności zobowiązuje również migający lub stały sygnał żółty umieszczony na przeszkodzie albo migający sygnał żółty nadawany przez sygnalizator. Ostrzegają one o niebezpieczeństwie i utrudnieniu w ruchu.

Bez względu na to czy jesteś pieszym czy kierującym pojazdem masz obowiązek zachowania ostrożności lub szczególnej ostrożności. To nic innego jak obserwacja otoczenia, zdolność przewidywania czy koncentracja na drodze. Jej zachowanie ma ogromne znaczenie podczas zdarzeń drogowych.